Nov 22, 2014

Verhaal, kerstverhaal

een lief mandje


Ook dit jaar komt er weer een kerstverhaal uit de pen van YokkoBears.
En eerdere kerstverhalen zijn nog steeds op mijn blog te lezen.


mijn
grote vriendin

Nov 19, 2014

Stonefields


De wind waait, het is koud buiten, maar de regen is gestopt.
En ik maak wat steekjes aan een Beer.
Kijk naast me en zie dit blokje liggen.
Af en toe maak ik een blokje voor deze quilt.
Waarom af en toe .......
dat is heel gemakkelijk ........
(mijn dagen hebben slechts 24 uur).
Ik viel een jaar geleden ongeveer voor deze quilt ........
verzamelde de stofjes
en ‘tussendoor” maakte ik eens een blokje, soms twee.
Maar na al die maanden en maanden groeit het stapeltje blokjes langzamerhand wel
en dat is natuurlijk leuk.
Als je naar de steeltjes kijkt van deze bloemen, 
dan zie je duidelijk dat ze in de wind staan,
letterlijk en figuurlijk,
en zo geeft dit blokje ‘veel’ weer.
Voor deze quilt gebruik ik tot nu toe allemaal 
goed bewaarde lapjes en snippers van allerlei mooie stofjes.
En terwijl je steekjes maakt denk je aan de tijd dat je dat of dat lapje kocht,
dat je dat lapje en snippertje nog over had van een quilt van 30 jaar geleden.
Leuk.
En zo worden er weer veel gedachten verwerkt in deze quilt.
En ...... dat zie je ook aan dit blokje,
het patroon veranderde ietwat.
Dat gebeurt al werkende aan dit blokje.
Je kijkt uit het raam, je ziet de wind,
je ziet de mooie viooltjes dapper met hun tere stengeltjes 
een gevecht leveren tegen de zware wind.
En dan komt dat lapje met de gitaar in mijn handen,
ik was van plan om een blauwe bloem te maken
van het blauw tussen de muziekinstrumenten
op dit lapje,
blauw omdat ik naar de mooie violen keek.
Maar haast als vanzelf knipte mijn schaar juist deze gitaar uit.
En ik naaide deze ‘bloem’ op mijn blokje.
Heel bijzonder.
En ik ben er blij mee.
Net als met dat rood witte ruitje,
ook alweer zo'n stofje met een verhaal.



Nov 10, 2014

Angels, a doll, a needle and some threads

Terwijl de wind soms zachtjes tegen de ramen tikt,
ben ik druk in mijn atelier.
En voel me zoals zij,


en weet dat dat heerlijk is.
Langzaam, maar zeker gaat mijn naald door de stof en herstel ik een oude lappenpop.
Een pop zo dierbaar voor iemand,
een pop die blij is om hersteld te worden,
en iemand in den lande die blij wacht op haar verstelde en herstelde pop.
En terwijl ik zo bezig ben in mijn atelier
gaan mijn gedachten naar de verhalen die ik kreeg over deze pop.
En met de pop in mijn handen voel ik de warmte van die verhalen.
En dat maakt dit herstellen
en ook het ontwerpen van mijn OOAK (one of a kind) Beren zo fijn.
Omdat het allemaal zo speciaal is,
zoveel warmte in zich heeft,
zoveel warmte geeft,
zoveel rust geeft,
zo dierbaar is.
En ik zit daar heerlijk in mijn atelier,
en als ik naar buiten kijk,
zie ik de eekhoorn het voederhuisje openen
en een walnoot meenemen naar zijn plekje.
En in gedachten zie ik dan die holle boom,
dat plekje daar,
van Babbel en Knabbel uit mijn jeugd
en een glimlach verspreidt zich over mijn gezicht.
En zo ben ik heerlijk bezig.

Nov 1, 2014

Breirollen, zorgen voor en de warmte van dit alles


Eigenlijk brei ik al vanaf mijn zesde jaar.
Ik kreeg mooie rode breipennen
met Mickey Mouse aan het eind van de naalden
en daar was ik zo dol op.
Mijn moeder had ook al een Mickey Mouse voor me gebreid
en ik heb deze nog steeds.
Ik leerde dus een tig aantal jaren geleden breien
en ohhhhh wat vond ik het leuk als zesjarige.
Ik zie mezelf nog buiten op het bankje zitten breien
en dan moest ik naar bed .......
maar nee, mam toe, nog een paar pennetjes toe ..... .
Leuk.


Mijn vader vond dit natuurlijk ook ontzettend leuk
en kwam op een avond thuis met de meest mooie kleuren bolletjes wol.
Ik zie het nog zo voor me.
Dun garen,
maar ik kon mooi breien met mijn dunne naaldjes.
En het waren hele aparte bolletjes,
voor die tijd natuurlijk niet,
maar later heb ik ze nooit meer gezien.
Maar in dat bolletje zat een rond kartonnetje
met een uitsparing in het midden
en dat had precies de juiste maat om pompoentjes mee te maken.
Ik heb zelfs nog wel zo’n kartonnetje.


En al die jaren daarna heb ik veel gebreid,
van poppenkleertjes en Barbiekleertjes
en Berenkleertjes
tot poezen en hondendekens
en vele mooie vesten en truien en jassen,
sjawls, dekens, poncho's en nog zoveel meer,
het kwam allemaal uit mijn handen.
En het was ook zo leuk om te doen.


Ook haken en punniken deed ik zo graag. (en nog zoveel meer en nog steeds).
Ik zie mezelf nog bordurend aan de grote ronde tafel zitten,
en ik borduurde hetzelfde naaietuitje wat mijn moeder
ook in haar jeugd had geborduurd
en haar moeder, mijn grootmoeder, 
borduurde datzelfde etuitje ook in haar jeugd weer.
Dat allereerste etuitje bestaat niet meer,
maar die andere twee worden nog steeds met liefde gebruikt.


Jaren geleden begon ik aan een stekenrol
oftewel een breirol
en dat was ook al zo leuk om te doen.
Het ene steekje was nog leuker dan het andere steekje
en vele steekjes werden weer gebruikt
om bijvoorbeeld een mooi vestje van en mee te breien.
Die breirol werd ruim 5 meter lang.
En dat had een speciale reden.
Toen volgde mijn tweede breirol,
alweer zo leuk om te doen
en toen volgde mijn derde breirol .


Alle patronen heb ik duidelijk beschreven
en met mooie foto’s verstuur ik ze naar deze en gene die daarom vraagt.
Wel vraag ik daar een vergoeding voor.


Al deze breirollen heb ik met zoveel plezier gebreid.
En het leuke is dat er zoveel en zoveel mooie patronen 'voorbij' kwamen en die vroegen om er meer steekjes mee te maken dan alleen in de breirol en zo werd er van alles meer gebreid.
En dat is leuk.
Soms krijg ik de vraag; oh laat je breirollen nog eens zien ......
ohhhhhhhh dit steekje, zo mooi, brei je daar een vestje van .... voor mij.
En met plezier voldoe ik aan al die verzoeken.
Breien is leuk en breien blijft leuk.


Oct 23, 2014

De Breirol en het bladerenpatroon


Als ik loop te wandelen door een dik bladerdek
op de Beukenlaan of op de Eikenallee
in het bos of ergens in de Buitensaelen,
dan geniet ik altijd van dat geluid
van het knisperende blad onder mijn voeten.
Helaas kan ik niet overal het blad "zomaar" laten liggen
her en der om huis en op het pad enzo.
En dus hark ik veel blad.
Dat blad gebruik ik wel weer ergens anders in de tuin,
vele dieren gebruiken het bijvoorbeeld als onderdak
en het helpt mij ook weer tegen de groei van onkruid onder struiken bijvoorbeeld.
En dus hark ik, en hark ik en hark ik blad, veel blad ......
en verplaats het naar elders.
Soms best wel zwaar werk,
maar ik ga dan ook niet naar een fitness clubje oid,
want dat doe ik vanzelf al met dit werken in de tuin :-).
Maar om al het blad te memoreren in de breirol
heb ik er toendertijd bladeren in gebreid.
Omdat het blad her en der ligt
en ook op grote hopen
heb ik de lusjes ook niet strak naast elkaar neergelegd in het breiwerk,
maar mochten de lusjes wat "door elkaar lopen",
dat geeft,
vind ik,
het leukste effect.
Omdat de blaadjes ook niet allemaal gelijk zijn
en ook niet allemaal strak naast elkaar liggen.