Apr 5, 2018

Vier breirollen, wat een patronen, zo veel en zo leuk

 

De vierde Breirol

de voorbereiding nam tijd ..........
maar ohhhh wat is het weer leuk en lief
en fijn om te breien ........ .
Al die mooie en oh zo oude patronen in deze breirol.
Een oude breirol, na honderd jaar opnieuw gebreid.
Een Breirol met mooie steekjes en steken, met kant en kantjes.
Weer een Breirol die zo goed als naslagwerk is te gebruiken
voor al je breiwerk,
zoals mooie truien en vesten,
een sjawl, omslagdoek,
een deken en meer, veel meer.

Al langer wilde ik deze Breirol gaan breien.
Zo leuk, het idee dat ooit eerder, zo lang geleden,
deze steekjes ook gebreid werden
en men een mooie rol maakte en nog zoveel meer.
Dat maakt me toch even "stil".
En toen kwam dan de dag dat ik deze mooie rol ging breien.
Het werd een soort mystery breirol,
want ik had geen foto's,
alleen die oude vellen papier,
die geschreven woorden van ooit.

Ik dacht .........
ik brei zo'n 50 patroontjes, het werden er meer .......
het was ook zo leuk ......
het werden er zelfs 75.
De breirol is smal, slechts 9 centimeter
en de hoogte is slechts 11 centimeter.
Ik had nog geen 1/1/2 bolletje katoen nodig.
En ik naaide er een mooi tasje voor.
Al breiende ontstond de naam; de Downton 1925 Breirol.
Een omgeving en tijd waarin ooit deze breirol gebreid werd.

Wil je nu ook deze breirol breien, dat kan.
BDB oftewel Brei de Downton Breirol.
Ik heb er een Word document van gemaakt,
heb foto's toegevoegd van de breirol,
en verstuur dit via de e-mail.


De zwerfpoezen zijn zeer blij met de 'meebreiers".
Mail me (zie kantlijn) als je deze patronen wilt kopen.


De patronen van de eerste drie breirollen zijn ook verkrijgbaar,
mail me gerust voor informatie.
Vele mooie patronen, verwerkt in verschillende breirollen, gebreid met veel liefde, toen en nu.

Feb 5, 2018

Yeppe, een oh zo lieve beer zoekt een goed THUIS

 



Terwijl ik van een prachtige sterrenhemel geniet
en de grote stilte om mij heen,
hoor ik ook dat de uil zich terugtrekt in zijn boom.
De sterren geven veel licht en ik pak mijn notitieboek en potlood
om de ideeen die nu in mijn gedachten komen te schetsen op het papier.
En langzaam komt er een glimlach op mijn gezicht.
Want de Beer die ik toevertrouwde aan het papier
lacht nu al zo lief naar me,
hoe zal dat dan zijn als ik hem ‘echt’ geboren heb laten worden.
In gedachten bedenk ik mij welke vacht het meest geschikt is voor deze Beer.
En langzaam blader ik mijn overvolle notitieboek door.


Eigenlijk heb ik te veel ideeën,
bedenk ik me lachend.
En lees notities door en gedachten,
toevertrouwd aan het papier,
en bekijk de knipsels die ik ook in dit boekwerk plakte.
Het boekwerk staat helemaal bol
en wordt gesloten met een mooi lint.
Vele, vele jaren geleden begon ik met deze journals,
zoals ze zo vaak genoemd worden.
Of ROD’s, remains of the day journals.
In het ene boek plakte ik ook allerlei knipsels,
het andere boek is weer meer met schetsen van al mijn ideeën en de uitvoering beschreven
en dan zijn daar ook nog mijn boeken van stof
en van stof met papier.
Ik heb dit altijd een handige manier gevonden
om veel spulletjes te bewaren,
dingen die je dierbaar zijn krijgen zo een bijzondere plek.

 
En zo begon ik aan deze Beer.
Langzaam kwam de Beer tot leven.
Zacht, doch stevig gevuld, beweegbare armen en benen en hoofdje.
Mooie zachte handpalmen en voetzolen.
Lieve oortjes, die goed kunnen luisteren en prachtige oogjes, die veel in zich opnemen.
Het is een schat, beetje ondeugend ook.

 
En als vanzelf komt de naam voor deze Beer in mijn gedachten;
Yeppe.
Genoemd naar een bijzondere kater,
een kater die heel oud werd,
een kater die heel speciaal was,
en deze naam past wonderwel bij deze Beer.

 
Als Yeppe staat dan is zijn lengte ongeveer 17,5 cm.
Hij draagt een ster om zijn hals met een "diamantje (glinstertje)" in de ster.
Yeppe wil graag die ster zijn voor iemand.
Hij zou graag verhuizen naar een liefdevol huis, naar een echt Thuis.
Als men dit leest en denkt; ja, dat is bij mij,
mail me dan (zie links op deze site).

  
Omdat dit een bijzondere Beer is,
met een speciaal verhaal,
is de prijs ook speciaal, nl. 39,95 (excl. de verzendkosten).
(als altijd worden de 'adoptiekosten' gebruikt voor de opvang van de vele zwerfkatten.
Ik ontwerp heel graag en met veel liefde deze Beren
en met veel aandacht verzorg ik vele zieke zwerfkatten)

 
 

 

Dec 25, 2017

Een verhaal, dat "warmte" geeft.

 
Het was nog rustig die ochtend, alle vogels,
en de fazanten,
genoten al van een heerlijk ontbijt en het "gekwetter" was fijn om te horen.
Het waren er honderden, ze kon er uren naar kijken.
Even verderop graasden de reeën en genoten van hun ontbijt.
Ze wandelde langzaam verder en had oog voor de natuur.
In het vossenhol heerste nog grote rust,
maar in de hoge bomen renden wat eekhoorntjes
op weg naar hun walnotenvoorraad.

En langzaam, maar zeker was ze nu al een tijdje onderweg
en zag ze 't dennenvennetje al schitteren in de ijle ochtendnevel.
Het vennetje werd zo genoemd door de oude herder,
die er al zovele jaren vlakbij woonde.
De herder had een klein katje gezien,
verwilderd, angstig en gewond
en had haar hulp ingeroepen.
En zo was ze al een paar keer wezen kijken en zoeken.
Ze had al eerder wat eten neergezet,
maar dat was opgesmikkeld door een das,
had ze gezien aan de sporen in de sneeuw.

Maar ze was, als altijd geduldig,
en dat geduld werd beloond.
Terwijl het sneeuwde en bleef sneeuwen
ging ze warm ingepakt weer op zoek.
En vond ze het katje, meer dood dan levend,
in de ingang van een al oude burcht.
Ze wikkelde het katje voorzichtig en liefdevol
in een voorverwarmde deken
(ja ja, ze had van alles bij zich en zo ook een deken om een kruik gewikkeld)
en legde het katje zachtjes onder haar jas in een speciale draagzak.
Na ongeveer een half uurtje lopen kwam ze aan bij de herdershut,
de honden blaften haar al vrolijk toe.

Dichtbij de haard legde ze het katje in een warme doos
en bekeek het eens voorzichtig.
Dat ene pootje was wel erg dik, daar zag ze ook een wond,
de oogjes zaten dicht,
de ademhaling was te langzaam en rochelend.
Het katje was vel over been, rillerig
en bleek meer wonden te hebben.
Ze voelde de pols, bekeek de slijmvliezen
en het was duidelijk dat het katje ziek was,
erg ziek en duidelijk uitgedroogd.
Ze maakte haar tas open en haalde er de benodigheden
uit voor die allereerste hulp, zoals vocht en diende dat de kat toe.
De kat had koorts en het brak haar hart.
Ze belde de dierenarts en besprak alles met haar
en ze spraken een punt af aan de rand van het bos.
Na dit alles pakte ze de kat weer voorzichtig in,
in een opnieuw verwarmde deken
en in de speciale draagzak diep weg gestopt in haar jas,
tegen haar hart.
Ze ging naar buiten en ploegde voort door de sneeuw.
Het was koud, het was "zwaar".
Eindelijk kwam daar de rand van het bos al in zicht en daar zag ze de de auto van de dierenarts ook.

En samen verzorgden ze de kat, nadat ze in de praktijk aangekomen waren,
en gaven het samen alle benodigde hulp en legden het katje daarna in de couveuse.
Wat fijn.
Na 24 uur leek het alsof de antibiotica en alle verdere medicijnen aansloegen
en de koorts iets zakte,
maar het poesje was nog steeds heel ziek.
En zo ging er een week voorbij.
Met veel medicijnen, TLC, warmte en veel meer
kwam er wat meer "leven" bij het poesje en kon ze mee naar huis.
En daar ligt ze nu, onder de kerstboom, als een echt kerstkindje.
Omringd door "warmte".
 
Ondertussen zijn we alweer wat weekjes verder.
En met vele zorg en medicamenten is dit poesje alweer een heel stuk opgeknapt.
Nog zeker niet beter, dat zal nog een hele tijd vergen, maar de wil van het poesje is groot, ze is zo dapper.
En dat is fijn om te zien.
Ze was zo ziek, heeft zoveel meegemaakt, en vanaf het begin dat ik haar vond had ze zo'n grote wil om te overleven.
En iedere dag ben ik blij dat ik haar vond en haar kon en kan helpen en ben blij met iedere vooruitgang.

Nov 3, 2017

'antroposofische' Kabouter en het patroon


Deze kabouter is ongeveer 45 centimeter groot, staande.
Ontstaan uit poppentricot, schapenwol (van schapen die een goed leven hebben), en een mooi stofje voor de kleding.
Men noemt dit ook wel een 'antroposofische"( Rudolf Steiner) kabouter.
De haren zijn gemaakt van de vacht van een Gotland schaap.
Ik heb hier een patroon van gemaakt en deze is te koop via mijn atelier.
Patronen zijn op ware grootte.
Zie ook patronen bovenaan dit blog.

Deze kabouters zijn heel bijzonder en voelen zo echt aan.
Men noemt dit ook wel een Rudolf Steiner / antroposofische kabouter.
Ze zijn 'warm' (oa door de mooie zachte voorzichtig uitgeplozen wol
en door de aandacht en tijd die er besteed is aan het ontwerpen van deze kabouter)
en ze zijn heel speciaal voor 'wat in zichtzelf gekeerde kinderen,
maar ook voor volwassenen.

Menig kabouter zit reeds ergens op een mooie stoel te kijken en te genieten.
Sommige kabouters die ik maakte zijn al meer dan 25 jaar oud
en nog steeds speciaal, zo speciaal,  voor diegene voor wie ik de kabouter maakte.
En dat is fijn en leuk om te weten.


Aug 5, 2017

Breirollen en de warmte van dit alles

 
Eigenlijk brei ik al vanaf mijn zesde jaar.
Ik kreeg mooie rode breipennen
met Mickey Mouse aan het eind van de naalden
en daar was ik zo dol op.
Mijn moeder had ook al een Mickey Mouse voor me gebreid
en ik heb deze nog steeds.
Ik leerde dus een tig aantal jaren geleden breien
en ohhhhh wat vond ik het leuk als zesjarige.
Ik zie mezelf nog buiten op het bankje zitten breien
en dan moest ik naar bed .......
maar nee, mam toe, nog een paar pennetjes toe ..... .
Heerlijk.

Mijn vader vond dit natuurlijk ook ontzettend leuk
en kwam op een avond thuis met de meest mooie kleuren bolletjes wol.
Ik zie het nog zo voor me.
Dun garen,
maar ik kon mooi breien met mijn dunne naaldjes.
En het waren hele aparte bolletjes,
voor die tijd natuurlijk niet,
maar later heb ik ze nooit meer gezien.
Maar in dat bolletje zat een rond kartonnetje
met een uitsparing in het midden
en dat had precies de juiste maat om pompoentjes mee te maken.
Ik heb zelfs nog wel zo’n kartonnetje.

En al die jaren daarna heb ik veel gebreid,
van poppenkleertjes en Barbiekleertjes
en Berenkleertjes
tot poezen en hondendekens
en vele mooie vesten en truien en jassen,
sjawls, dekens, poncho's en nog zoveel meer,
het kwam allemaal uit mijn handen.
En het was ook zo leuk om te doen.
Ook haken en punniken deed ik zo graag. (en nog zoveel meer en nog steeds).
Ik zie mezelf nog bordurend aan de grote ronde tafel zitten,
en ik borduurde hetzelfde naaietuitje wat mijn moeder
ook in haar jeugd had geborduurd
en haar moeder, mijn grootmoeder, 
borduurde datzelfde etuitje ook in haar jeugd weer.
Dat allereerste etuitje bestaat niet meer,
maar die andere twee worden nog steeds met liefde gebruikt.
 
Jaren geleden begon ik aan een stekenrol
oftewel een breirol .
Het ene steekje was nog leuker dan het andere steekje
en vele steekjes werden weer gebruikt
om bijvoorbeeld een mooi vestje van en mee te breien.
Die breirol werd ruim 5 meter lang.
En dat had een speciale reden.
Toen volgde mijn tweede breirol,
alweer zo leuk om te doen
en toen volgde mijn derde breirol.
En daarna kwam er een vierde breirol.
 
 
 

Al deze breirollen heb ik met zoveel plezier gebreid.
En het leuke is dat er zoveel en zoveel mooie patronen 'voorbij' kwamen en die vroegen om er meer steekjes mee te maken dan alleen in de breirol en zo werd er van alles meer gebreid.
En dat is leuk.
Soms krijg ik de vraag; oh laat je breirollen nog eens zien ......
ohhhhhhhh dit steekje, zo mooi, brei je daar een vestje van .... voor mij.
En met plezier voldoe ik aan al die verzoeken.
Breien is leuk en breien blijft leuk. 
 
Alle patronen heb ik duidelijk beschreven
en met mooie foto’s verstuur ik ze naar deze en gene die daarom vraagt.
Wel vraag ik daar een vergoeding voor.