Oct 17, 2014

Al wandelend ........

Al wandelend door het bos genieten we van de stilte.
Stilte, maar je voelt duidelijk de aanwezigheid van leven.
Tussen de brede stammen van eiken, beuken ........
bomen die stormen van de laatste eeuw hebben doorstaan ...........
daar voel je die rust en die speciale sfeer.
Onder al deze bomen hoor je de ruisende muziek
die door de takken waait ..... hoog in de lucht,
soms wat harder, soms slechts ‘ruisend’.


Het is vol van muziek,
soms lijkt het een groot orkest met een prachtige melodie,
andere tijden lijkt het op het ruisen van de zee
en waan je je al wandelend langs duin en zee.
De lucht is fris en vol geuren van jong groen en pas omgewoelde aarde.
Op de grond en langs de vele stammen
lees je vele verhalen (zie je de sporen)
en zie je dat de reeën hier waren,
de vos,
de eekhoorn,
de haas,
het konijn en
ook de das
en vele vogels.
Je wandelt, je beweegt,
je ademt diep in en ademt rustig uit,
je word ‘stil’ door de ‘stilte’
en dat alles is goed.
Deze ‘stilte’,
dat ‘warme’ gevoel,
dat ‘speciale’,
dat ‘alles’ verwerk ik in mijn Beren
en in alles wat ik doe.
Het schijnt toch bijzonder te zijn ...
hoor ik van anderen,
maar ik zeg dan altijd;
het zit in mijn genen,
ik kreeg dit alles ‘zomaar’ mee.

Sep 20, 2014

De merklaprol


Lang, 
heel lang geleden, 
wilde ik graag een merklap borduren.
Ik borduurde toen al veel 
en deed al veel, 
maar de merklap kwam er niet.


Maar bleef wel in mijn gedachten.
De tijd schreed voort, 
soms met wel erg snelle passen, 
maar gelukkig hield ik die tijd wel bij!


En dan, 
bijna een halve eeuw later, 
begin ik aan die merklap.
En ...... het wordt een merklaprol.
Ooit dacht ik een merklap te maken van ongeveer 50 x 50 of iets groter.
Deze merklaprol heeft wel die maat, 
alleen in iets andere vorm.


De rol is twee en een halve meter lang.
Het is mooi linnen 
en kreeg van mij een badje met rooibosthee en ......... een bosaardbeitje.


Ik gebruikte verschillende kleuren mooi garen 
met nog mooiere namen, 
zoals Christmas tree en Rudolph's nose.
Al met al was het leuk om te borduren, 
er komt veel in voor 
en al bordurende kwam er steeds meer bij 
in mijn gedachten.
En toen ... 
toen was het rolletje opeens vol.

De andere merklap komt ook nog wel, 
ideeën genoeg in ieder geval.

Aug 30, 2014

Fonzie, een schat van een Beer ......


Terwijl de regen tegen de ramen klettert,
wordt er in mijn atelier een lieve Beer geboren.



Voorzichtig,
zich de slaap uit de ogen wrijvend,
wordt het Beertje ‘wakker’
en kijkt wat verwonderd om zich heen.



En kijkt mij dan aan
en dan gaan die oogjes glimmen
en zachtjes zegt hij;
was jij dat .......................
die steeds tegen mij sprak?



Ja, zei ik,
terwijl ik je aan het ontwerpen was,
aan het maken was,
toen sprak ik steeds tegen je,
zodat je langzaam geboren kon worden
en alles vertrouwd voor je zou zijn.



Nou, dat heeft echt geholpen,
zei het Beertje
en hij keek nogmaals om zich heen
en ging toen eens goed in mijn handpalm zitten.



Fonzie gaf ik hem als naam.
Fonzie is een Beer uit mijn Animé Collectie.
Staande is hij 15 centimeter groot.
Zijn vachtje is een kortharige middenbruine mohair, vintage style.
Hij doet helemaal wat vintage aan.
(dit patroon tekende ik al ruim tig jaren terug in de vorige eeuw, zo leuk)
Hij voelt zacht aan en zwaar (is wat zwaarder gevuld).



Spreekt Fonzie je aan
en wil je hem adopteren,
stuur me dan svp een e-mail.
(in de kantlijn bij ‘profile’,
of schrijf een reactie onder dit logje)
Dank je wel.

Aan de bovenzijde van dit blog staat meer informatie over Fonzie.



Aug 20, 2014

Elmer ........ en zijn verhaal


Het was stil om hem heen, erg stil.
Hij zat in de kast van het atelier op een mooi plekje,
vanwaar hij alles goed kon overzien.
Vele mooie dozen zag hij staan
en hij wist dat ze daar van alles in bewaarde ....
van kantjes en bandjes, strikjes en veel vintage .........
eerlijk gezegd dacht hij soms wel, wat zou dat toch zijn?
Maar als ze dan zo’n doosje opende
en voorzichtig iets van dat vintage eruit haalde,
het glad streek,
ja, dan zag hij soms de meest mooie dingen tevoorschijn komen,
Zoals een mooi jurkje voor een Beer,
een broche,
een hele aparte strik
of een hoedje.


Het leuke was dat ze overal wel wat in zag,
ze heeft zoveel ideeën en ideetjes,
soms duizelde het hem gewoon.
Van een prachtig stukje flanel maakt ze het mooiste broekje voor een Beer
en het lijkt dan alsof Beer dit altijd al gedragen heeft.
De Beer wordt geboren in het atelier,
na wat schetsen en gedachten
pakt ze een vachtje na rijp beraad
en knipt daar een lieve Beer uit.
Een Beer die met veel rust, zorg en aandacht gemaakt wordt.
Daarom hebben al haar Beren ook een HART.
Het gevoel als je zo’n net geboren Beer in je handen hebt,
dat is niet te omschrijven.


Z|e zegt dan ook;
als die oogjes me aankijken, dan smelt ik.
Het is ook fijn om te zien allemaal.
Soms zit ze wat te praten tijdens het werk,
ja ja, ze praat tegen me,
maar soms is ze ook wat in gedachten.
In gedachten bij het werk wat ze onderhanden heeft.
Steekje voor steekje,
heel rustig kijk ik op haar werkende handen.
De rust en de liefde voor die Beer,
voor dat werk onder handen,
het straalt van haar af.
Ik hoor wel eens vaker dat mensen dat voelen
en daarom ook graag een Beer uit haar atelier adopteren.
Want ook die Beer straalt rust uit
en anderen voelen dat ook en dat is fijn.


                                                 Elmer zoekt een liefdevol THUIS.

Wil je hem adopteren, hij zal van vreugde een rondedansje maken.
Voor meer informatie; stuur me svp een email.
(links in de kantlijn, bij 'profile').

Aan de bovenzijde van dit blog staat meer informatie over Elmer.

Aug 14, 2014

de CAL deken


Terwijl ik aan deze deken haakte, 
haakte ik soms ook wat meer toeren.
Zoals de stersteek, 
die wilde ik wel wat vaker in deze deken.
En ongemerkt haakte ik toch veel toeren extra.


De deken werd zwaar, 
groot 
en de bodem van de tas 
 waarin al mijn restjes garen zaten 
werd zichtbaar.


Gelukkig had ik het garen voor de rand, 
twee kleuren donkerblauw 
en ja, ook resten van een ander project, 
apart gelegd.


Ik bedenk me dat de deken nu bijna klaar is, 
haak de restjes op en begin aan de rand.
De rand wordt mooi, 
eerst enkele toeren vasten 
en dan een schelpenrand.
En ik red het precies, 
nou ja precies, 
heb nog een klein beetje donkerblauw garen over, 
maar dat gebruik ik wel weer voor een volgend project.


Op de foto’s is goed te zien dat er toeren zijn 
die uit meerdere kleuren zijn ontstaan.
Die kleuren had ik dan al in de deken gebruikt, 
en van al die restjes samen haakte ik dan weer een toer.
En zo kwamen en vele herinneringen in deze deken, 
want al dit garen gebruikte ik eerder 
en dit waren de resten van die eerdere projecten.


De deken is klaar, heerlijk warm, ziet er leuk uit en wordt al gebruikt.